Deze recensie is gebaseerd op een vertoning op het Sundance Film Festival 2025. De film, hoewel visueel verbluffend, komt uiteindelijk tekort aan zijn ambitieuze uitgangspunt. De cinematografie is adembenemend en legt de grimmige schoonheid van het IJslandse landschap vast met een meesterlijk oog voor detail. Het verhaal, hoewel in het begin intrigerend, raakt echter in de war en verliest zijn weg in de tweede handeling. Het tempo voelt ongelijk aan, met momenten van boeiende spanning gevolgd door stukken trage expositie. De uitvoeringen zijn over het algemeen sterk, vooral van de hoofdactrice, maar het onderontwikkelde script belemmert hun effectiviteit. Ondanks zijn gebreken, maken de verbluffende visuals en momenten van echte emotionele resonantie het de moeite waard om te zien, zij het met enkele bedenkingen.